16 january - 18 april 2010
Stedelijk Museum Hof van Busleyden | Mechelen











Wel verbazingwekkend hoeveel mensen ergens bang voor zijn. Er zijn er die angst hebben voor het alleen zijn. Anderen voor het samenzijn. Weer anderen voor mensenmassa’s. Nog weer anderen voor hoogtes. Of voor een wankel evenwicht.
Of dat ze niet gezien worden, of juist opvallen, of er niet bij horen.
Faalangst, angst voor armoede of verandering. Anderen zijn dan weer bang voor naaktheid, aanraking of intimiteit of communicatie, of lichaamsvochten, of misschien gewoon voor het vreemde.
Met de angst voor de dood werd een goede zaak gemaakt, onze cultuur berust erop. Wie bang is geeft zichzelf over, geeft zijn eigen macht af.
Dat kun je niet in getallen uitdrukken. Dat is zo.
Wie is er bang voor het museum?
Performancekunstenares Stefanie Trojan vervaardigt geen beelden. Ze werkt met ervaringen en tracht die vast te leggen. In haar performances gaat ze vaak in rechtstreekse dialoog met museale collecties, museumbezoekers en bestaande kunstwerken.
De dialoog die ze aangaat, lijkt op het eerste zicht heel normaal en vertrouwd, maar toch is dit niet zo. Haar dialoog is bevreemdend en verontrustend. Museumbezoekers weten vaak niet hoe er op te reageren of er mee om te gaan. Men wil reageren, maar is bang voor een gepaste reactie.
Het vertrouwde museum vol eeuwenoude, soms versteende objecten wordt een bevreemdende omgeving wanneer Trojan neerstrijkt. De eeuwenoude gestilleerde koeros krijgt een directe, niets aan de verbeelding overlatende tegenhanger. Het “Venus en amor”-beeldje verlaat zijn geïnstitutionaliseerde kader en wordt zeer echt, zelfs dreigend in de interpretatie door Trojan. Is het nog langer gepast om naar dergelijke directe beelden te kijken?
Wie is er bang voor het museum?
Stefanie Trojan zeker niet! Maar wat met de bezoekers die na haar komen?
Stefanie Trojan
Kölner Str. 44
60327 Frankfurt / Main
Germany
+49 69 71675486
+49 179 5128754
mail@stefanietrojan.de
www.stefanietrojan.de